กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 131 ความเสียดาย
จางเสี่ยวอิงกับเซียวหยวนจิ่นวุ่นวายกันอยู่ครึ่งค่อนคืน กระทั่งฟ้าสว่างในวันถัดมาจึงจัดการบาดแผลให้ผู้บาดเจ็บทุกคนเรียบร้อย จางเสี่ยวหุนมารับน้องสาว เห็นใบหน้าเล็กๆ ของนางอิดโรยจนแทบดูไม่ไหว ก็รู้สึกปวดใจยิ่งนัก
การเดินทางตลอดเส้นทางนี้ลำบากอยู่แล้ว น้องสาวไม่มีความทรงจำของยุคสมัยนี้ เมื่อเทียบกับพวกเขาแล้ว ในทางจิตใจก็ยิ่งเหน็ดเหนื่อยกว่าอย่างมาก หากเทียบกับจางเสี่ยวอิงแล้ว แม้จะอดนอนเหมือนกัน แต่สีหน้าของซุนต้าหยากลับดูดีกว่ามาก
ทว่ามีคนหนึ่งที่สีหน้าอิดโรยยิ่งกว่าจางเสี่ยวอิงเสียอีก เมื่อเห็นเซียวหยวนจิ่นเดินตามหลังจางเสี่ยวอิงออกมา จางเสี่ยวหุนก็ประหลาดใจ เขารีบคำนับนาง “องค์หญิง”