กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 43 เยียวยาจิตใจ
คนที่โผกอดเว่ยจิ้งพลางร้องไห้คร่ำครวญคือเซียวหยวนจิ่น
“ท่านพูดแล้ว...ว่าจะล่าลูกจิ้งจอกมาให้ข้าสักรัง...แล้วยังจะล่า...ลูกกวางมาให้อีกตัว แต่เหตุใดท่านถึง...ไม่กลับมาแล้วเล่า! ท่านพ่อ ท่านไม่ต้องการข้าแล้วหรือ”
นางร้องไห้โฮไปพลางพูดติดขัดเป็นห้วงๆ ไปพลาง ก่อนจะดึงเสื้อผ้าของเว่ยจิ้งแล้วเขย่าอย่างแรง “ท่านพูดแล้ว...ว่าถ้าข้าควบม้าเองได้...จะพาข้าไปล่าสัตว์ ข้าเรียนได้แล้วนะ! ท่านพ่อ ท่านทิ้งอังอังไว้ไม่ได้นะ! ฮือๆๆๆ...”
ทุกคนต่างตกตะลึง
แม่นมเฝิงทั้งเจ็บปวดใจทั้งทอดถอนใจ