กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38 จิ่นฮุย
เว่ยจิ้งจากไปได้ไม่นาน ซุนเฮ่อก็มาถึง
“หมอจางน้อย” เขายิ้มตาหยีพูด “พวกเราได้พบกันอีกแล้ว นกกระเรียนของท่านปล่อยบินไปหรือยัง?”
จางเสี่ยวอิงกลอกตามองเขา “ยังมีหน้ามาถามข้าอีก หากไม่ใช่เพราะแม่ทัพของเจ้า ตอนนี้ข้าคงไม่ต้องเลี้ยงนกกระเรียนเพิ่มอีกตัว พวกเจ้าควรจ่ายค่าเลี้ยงดูให้ข้าสิ”
“โอ้? แล้วเหตุใดท่านไม่ไปพูดกับแม่ทัพเล่า?” ซุนเฮ่อแสร้งทำเป็นประหลาดใจ
“ลืมไปแล้ว หากเจ้าไม่เตือน ข้าคงยุ่งจนจำไม่ได้”
“พี่ชายของท่านเก่งกาจยิ่งนัก” ซุนเฮ่อเปลี่ยนเรื่องอีกครั้ง “ปกติข้าเลื่อมใสเพียงแม่ทัพของข้า แต่ตอนนี้พี่ชายของท่านก็นับเป็นอีกคนหนึ่งแล้ว”
“จริงหรือ?” พอได้ยินเขาพูดถึงพี่ชายของตน จางเสี่ยวอิงก็ชักอยากรู้ “เขาเก่งกาจอย่างไรหรือ?”