เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 12 หมู่บ้าน
หลังจากพักในเมือง 2 คืน เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น จางเสี่ยวหุนก็กลับหมู่บ้านชนบทพร้อมกับทุกคน
เมื่อคืนเขาฟังพ่ออธิบายสภาพโดยคร่าวของหมู่บ้านอย่างละเอียด
หมู่บ้านแห่งนี้ชื่อหมู่บ้านเซินจวง เพราะมีแม่น้ำสายหนึ่งไหลผ่านด้านหลัง หมู่บ้านเซินจวงจึงตั้งเป็นหมู่บ้านมาได้ราว 100 ถึง 200 ปีแล้ว เพียงแต่เพราะเกิดสงครามต่อเนื่องยาวนาน ก่อนตระกูลจางจะย้ายมา ที่นี่ก็พังเสียหายยับเยิน ผู้คนอพยพกระจัดกระจายไปหมดแล้ว
ตอนตระกูลจางย้ายมา มีตระกูลอื่นย้ายมาพร้อมกันด้วย ดังนั้นหมู่บ้านเซินจวงจึงเป็นหมู่บ้านที่มีหลายแซ่อาศัยปะปนกัน นอกจากตระกูลจางแล้ว ยังมีตระกูลหลิว ตระกูลเฉิน และตระกูลซุนซึ่งเป็นตระกูลใหญ่
แม้ช่วงแรกที่ย้ายมาทุกคนจะมีฐานะพอๆ กัน และบางตระกูลก็ย้ายมากันหลายพี่น้อง ทว่าหลายสิบปีผ่านไป ตระกูลจางก็ค่อยๆ กลายเป็นตระกูลที่ใหญ่ที่สุดในหมู่บ้าน ผู้เฒ่าจางเป็นทั้งหัวหน้าตระกูลจางและผู้ใหญ่บ้านเซินจวง
ไม่ว่าพ่อจะอ้างว่าทั้งหมดเป็นเพราะทวดทั้งสองจัดการดูแลครอบครัวได้ดีเพียงใด ในความคิดของจางเสี่ยวหุน มีเหตุผลอยู่ข้อเดียว คือคนตระกูลจางมีลูกเก่งเหลือเกิน