เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 10 สถานรักษาโรค
ฟ้ายังมืดสนิท จางเสี่ยวอิงก็ตื่นแล้ว
นางเผลอลืมไปชั่วขณะว่าตนอยู่ที่ใด ยังนึกสงสัยว่าทำไมถึงตื่นเช้าขนาดนี้ พอเวลาผ่านไปครู่หนึ่งจึงนึกได้ว่าเรื่องใดเกิดขึ้นเมื่อวาน
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับห้วงเวลาที่ไม่คุ้นเคยแห่งนี้ นางรู้สึกทำตัวไม่ถูกอยู่บ้าง
แต่เพราะมีพ่อแม่และพี่ชายคอยอยู่เคียงข้าง นางจึงมีความกล้าที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง
นางไม่กลัว และเชื่อว่าตนจะฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ ได้
อย่างเมื่อคืน นางไม่ได้อาบน้ำ เรื่องเช่นนี้เมื่อก่อนเป็นสิ่งที่นางไม่อาจจินตนาการได้ ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อวานพวกนางเดินอยู่บนถนนดินที่ฝุ่นคลุ้งมาตั้งนาน
เหตุที่ไม่ได้อาบน้ำก็เพราะไม่มีถังใส่น้ำอาบ มีเพียงอ่างไม้ใบเล็ก นางจึงใช้น้ำในอ่างเช็ดตัวลวกๆ
นางนึกถึงเรื่องเครื่องนุ่งห่ม อาหาร ที่อยู่อาศัย และการเดินทางในสมัยโบราณที่เคยศึกษาไว้
ได้ยินมาว่า ต่อให้เป็นฮ่องเต้ในยุครุ่งเรืองของราชวงศ์สุดท้าย ชีวิตความเป็นอยู่ก็ยังสบายสู้ชาวเมืองสามัญคนหนึ่งไม่ได้