เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 8 กระเรียนเทา
พี่น้องทั้งสองฝึกวิชาป้องกันตัวหนึ่งรอบ จางเสี่ยวหุนเห็นว่าน้องสาวยังไม่ค่อยชำนาญนัก แต่จับหลักสำคัญได้ดี จึงเอ่ยชมว่า
“ไม่เลว มีพรสวรรค์ในการเรียนรู้ ต่อไปฝึกวันละ 3 รอบ วันนี้พอแค่นี้ก่อน พวกเราไปทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมกันเถอะ ให้พ่อพาพวกเราเดินเที่ยวหน่อย”
พอได้ยินว่าจะไปเดินเที่ยว หลี่หลานก็อยากไปด้วย แต่ถูกทุกคนคัดค้านเป็นเสียงเดียวกัน
ทั้งสามออกทางประตูด้านข้าง เดินไปไม่กี่ก้าวก็ถึงถนนสายหลัก
ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงวันแล้ว ในเมืองเริ่มคึกคักขึ้น แต่ดูเหมือนผู้คนล้วนเป็นคนท้องถิ่น
“พ่อ ไม่ใช่ว่าที่นี่เป็นด่านการค้าชายแดนหรือ เหตุใดถึงไม่เห็นคนต่างแคว้นเลยล่ะ”
จางเสี่ยวอิงถาม
“เดิมทีก็มี แต่ราชวงศ์เราส่งเสริมการค้า คงเป็นเพราะเกิดเหตุไม่คาดฝัน จึงไม่อนุญาตให้คนต่างแคว้นเข้าเมือง”
จางเต๋อหยวนพาทั้งคู่เดินไปเรื่อยๆ เขาไม่เคยเดินเที่ยวช้าๆ เช่นนี้มาก่อน ราวกับกำลังเดินเล่นอยู่ในสถานที่ท่องเที่ยวแห่งใดแห่งหนึ่ง