กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 สรรพสิ่งล้วนมีจิตวิญญาณ
“หัวหน้า… คุณแน่ใจนะว่านี่คือเสื้อผ้า?”
หยวนหยวนรออย่างกระวนกระวายอยู่พักใหญ่ พอเห็นเสื้อผ้าตัวจิ๋วที่ฝูเฉินทำขึ้นมา เธอก็แทบใจสลาย
ลูกไม้สีดำยังพอว่า แต่ผ้าโปร่งสีแดงนั่นมันอะไรกัน? ใส่แล้วจะปิดตรงไหนได้บ้าง? แถมยังมีกระดิ่งเงินเล็ก ๆ เข้าชุดอีก…
ฝูเฉินเหลือบมองเธอแล้วพูดว่า “ดูไม่ออกหรือ?”
หยวนหยวนถามเสียงอ่อย “นี่เป็นชุดเดียวกันใช่ไหม?”
พอได้ยิน ฝูเฉินก็หัวเราะเบา ๆ อย่างมีความหมาย “หึ…”
หยวนหยวน “…”
ก็ได้ เป็นสองชุด
อารมณ์ของหยวนหยวนห่อเหี่ยวราวกับใบไม้ร่วงท่ามกลางลมสารท แต่พูดตามตรง คนทั่วไปคงนึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าฝูเฉินจะใช้ใบหน้าหล่อเหลาเช่นนี้และสีหน้าจริงจังขนาดนั้น มานั่งทำเสื้อผ้าตัวจิ๋วที่ชวนอับอายแบบนี้…