กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 208 ฟันดีจริง ๆ
เมื่อก่อนก็ไม่เคยรู้สึกว่าหนึ่งชั่วโมงยาวนานสักเท่าไร แต่พอต้องรออย่างจริงจังขึ้นมา กลับทรมานไม่น้อย
“พวกเรากินข้าวกันก่อนดีไหม? หยวนเอ๋อร์ หิวหรือเปล่า?” ลั่วอันนารู้สึกว่าหากไม่หาอะไรทำ เอาแต่นั่งรอแบบนี้ก็ชวนให้กระสับกระส่าย
“ฉันไม่หิว”
หยวนหยวนเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม หัวหน้าและคนอื่น ๆ ไปถึงเมืองใหม่กันหมดแล้ว ตามเหตุผลก็น่าจะผ่านมานานมาก อย่างน้อยก็น่าจะสองวันแล้ว แต่เธอกลับไม่รู้สึกหิวเลยแม้แต่น้อย
“งั้นพวกเรากินกันไหม?”
ลั่วอันนาเห็นสืออวี่กับเย่เยวี่ยหลินไม่คัดค้าน จึงกลับบ้านไปเอาอาหารมา พลางคิดว่าพอพวกเธอกินข้าวเสร็จ ฝูเฉินก็น่าจะมาถึงแล้ว