กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 สนามรบ
“ดังนั้น เธอแน่ใจนะว่าจะปล่อยให้การเสียสละของมารดามันเถอะกลายเป็นเรื่องตลก? มีเพียงต้นแม่เท่านั้นที่ทำให้เธอมีชีวิตต่อไปได้ เห็นเธอน่าสงสารขนาดนี้ ฉันจะใจดีบอกอะไรอีกสักหน่อยก็แล้วกัน หากระดับความบริสุทธิ์ของสายเลือดเธอไม่ได้สูงขนาดนั้น ก็ยังพอหาทางหาตัวเมียเผ่าแมลงที่มีสายเลือดบริสุทธิ์กว่าเธอมาได้ แล้วกินแกนผลึกของมัน แบบนั้นก็จะเข้าสู่วัยโตเต็มที่ได้อย่างราบรื่น เหมือนที่ยายของเธอทำกับแม่เธอ”
คำพูดเหล่านี้อัดแน่นอยู่ในหัวของหยวนหยวน จนเธอสับสนวุ่นวายไปหมด ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร
หน้าผากถูกเคาะทีหนึ่ง หยวนหยวนได้สติกลับมาแล้วมองฝูเฉิน “หัวหน้า...”
ฝูเฉินพูดว่า “คำพูดของมันจริงบ้างเท็จบ้าง พากลับไปแล้วค่อยสอบถามให้ละเอียด”