กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 ฟันได้เท่าไรก็ฟันไปเท่านั้น
“หัวหน้า!”
หยวนหยวนรับแกนผลึกมาใส่ไว้ในมิติ จากนั้นก็คล้องแขนฝูเฉินอย่างมีความสุขจนทั้งตัวแทบจะแนบติดเขา “ไม่ใช่ว่าหัวหน้าไม่สอบเหรอ?”
ฝูเฉินหยิกแก้มเธอเบา ๆ “ได้ยินมาว่าเป็นเขตสอบที่อันตรายที่สุด เลยแวะมาดู”
หยวนหยวนนึกถึงสัตว์ประหลาดพวกนั้น ซึ่งโดยทั่วไปอันตรายกว่าสัตว์บนโลกมาก จึงพยักหน้าแล้วพูดว่า “อันตรายจริง ๆ”
เมื่อได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่ และมองถุงใหญ่ที่เต็มไปด้วยแกนผลึกในมือหยวนหยวน หลงชีเป่าก็เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา
ไม่สิ… อันที่จริงตั้งแต่วินาทีที่เห็นฝูเฉิน เขาก็รู้สึกแล้วว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
หลงชีเป่าคิดจะกลับไปคุยกันทีหลัง แต่คนกลุ่มหนึ่งก็ล้อมเข้ามาเสียก่อน