กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 35 พิษร้าย
ฝูเฉินถือแกนผลึก พลางอุ้มหยวนหยวนที่ร้องไห้จนหลับไปขึ้นขี่หลังวิหคขาวยักษ์
ระหว่างทางกลับ หยาดน้ำตายังคงเกาะอยู่บนขนตาของหยวนหยวน หางตาและปลายจมูกแดงก่ำ มือทั้งสองข้างยังคงกำเสื้อของเขาไว้อย่างไม่สบายใจ
ฝูเฉินมองเสื้อที่ถูกน้ำตาซึมจนเปียกแล้วขมวดคิ้ว คิดว่าพรุ่งนี้พอหยวนหยวนตื่น เขาจะให้เธอซักเสื้อตัวนี้สามสิบรอบ
ความรู้สึกโศกเศร้านั้นฝังลึกเกินไป หลังตื่นขึ้นมาแล้วไม่เห็นฝูเฉิน หยวนหยวนจึงคิดว่าตัวเองถูกทอดทิ้งจริง ๆ และร้องไห้จนแทบหายใจไม่ทัน
“หัวหน้า ฮือ ๆ …”
จู่ ๆ ก็มีบางอย่างกระแทกหน้าผาก หยวนหยวนลูบหน้าผากที่ถูกกระแทกจนแดงเล็กน้อยแล้วหันไปมอง พอเห็นฝูเฉินก็คิดจะพุ่งเข้าไปหาอีกครั้ง แต่กลับถูกกำแพงเถาวัลย์ขวางเอาไว้