เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แผนการของจวินหลีดำเนินไปได้อย่างราบรื่นยิ่ง
ช่วงปลายเดือนหก เป่ยหรงพลันเคลื่อนทัพเข้าโจมตีซีหลิน ตระกูลชุยตั้งรับไม่ทัน ข่าวที่ว่าสูญเสียเมืองไปถึงสองแห่งในเวลาเพียงไม่กี่วันก็ถูกส่งเข้ามาในเมืองหลวง
เป่ยหรงยังป่าวประกาศให้ส่งอ๋องจิ่ง โอรสที่จักรพรรดิซีหลินทรงโปรดปรานที่สุดไปการเจรจาสงบศึกเพื่อแสดงความจริงใจ มิฉะนั้น จะสังหารเมืองเสีย
ในชั่วพริบตา ราชสำนักก็ตื่นตระหนกหวาดระแวงไปทั่ว
อวิ๋นเส้ายืนอยู่กลางท้องพระโรงจินหลวน กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นทรงพลัง
“ฝ่าบาท! โจรชั่วเป่ยหรงมิเพียงส่งสายลับมา ทว่ายังลอบปลงพระชนม์ท่านอ๋องจิ่งและฝ่าบาทติดต่อกัน!”
“บัดนี้ยังกล้ารุกรานดินแดนของพวกเรา ช่างรังแกกันเกินไปแล้วจริง ๆ! ขอฝ่าบาททรงอนุญาตให้กระหม่อมนำทัพออกรบ! ไปหนุนช่วยภาคตะวันตกเฉียงเหนือ ขับไล่โจรชั่วพ่ะย่ะค่ะ!”
เวลานี้ อัครเสนาบดีฝ่ายราชเลขาธิการท่านจั่วกลับก้าวออกไปด้วยความลังเลอยู่บ้าง
“ฝ่าบาท กระหม่อมเห็นว่าเรื่องนี้ไม่เหมาะสมพ่ะย่ะค่ะ!”