ตอนที่ 259 ชำนิชำนาญ

ค่ำคืนวันถัดมา อวิ๋นเกอกับต่งหลินก็ลอบเข้าไปในจวนอ๋องจิ่งด้วยกันอย่างเงียบเชียบ

เย่หร่วนเมื่อรู้ว่าพี่ชายลูกพี่ลูกน้องจะมา จึงรอคอยอยู่ในห้องน้ำชาร่วมกับจวินจ้าน

ครั้นฉางเฟิงนำพาทั้งสองเข้ามา หว่างคิ้วและดวงตาของเย่หร่วนก็เปี่ยมล้นด้วยความปีติยินดีจากใจจริง

ย่อมแน่นอนว่าอวิ๋นเกอเพียงปรายตาก็มองเห็นเย่หร่วน ทว่ากลับเพียงตอบรับด้วยรอยยิ้มอบอุ่นอ่อนโยนดังเช่นวันวาน สะกดกลั้นความรู้สึกรักใคร่ผูกพันในใจนั้นไว้ก้นบึ้งดวงตาอย่างแน่นหนา

ในเมื่อน้องสาวลูกพี่ลูกน้องไม่เคยล่วงรู้ความในใจของเขา เช่นนั้นก็อย่าได้ให้นางรู้ตลอดกาลเสียเลย

“คารวะอ๋องจิ่ง พระชายาอ๋องจิ่ง!” อวิ๋นเกอเบนสายตาออกไปพร้อมทั้งทำความเคารพร่วมกับต่งหลิน

ย่อมแน่นอนว่าจวินจ้านมองเห็นการกระทำของทั้งคู่ ทว่ามิได้เผยความผิดแผกอะไรกันออกมา

“การเดินทางไปภาคตะวันตกเฉียงเหนือครั้งนี้ลำบากพวกเจ้าแล้ว”

“นั่งลงเถิด!”

คนตระกูลอวิ๋นมีความหมายอะไรกันต่อเย่หร่วน เขาย่อมรู้ดี