เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จวินหลีมองสีหน้าอันบูดบึ้งถึงขีดสุดของจักรพรรดิซีหลิน พลางจ้องมองเย่เยียนที่เอาแต่ร้องขอความเมตตาอย่างเย็นชา เพียงรู้สึกถึงรสคาวหวานแล่นขึ้นมาในลำคอ แทบจะทนไม่ไหวอยากพุ่งเข้าไปปลิดชีพนางด้วยมือตนเองเสียเดี๋ยวนี้
จุดประสงค์ในการมาของเขาครานี้ก็เพื่อกอบกู้พระทัยของเสด็จพ่อกลับคืนมา
ทว่ายามนี้ เขายังมิทันได้ลงมืออันใด เย่เยียนกลับก่อเรื่องอื้อฉาวใหญ่โตถึงเพียงนี้! ทำให้เขากลายเป็นตัวตลกในสายตาของทุกคนอีกครา
ช่าง... สมควรตายยิ่งนัก!
เขาสาวเท้าอย่างรวดเร็วขึ้นมาข้างหน้า แล้วคุกเข่าลงต่อหน้าจักรพรรดิซีหลิน
“เสด็จพ่อ กระหม่อมอารมณ์ร้อนตามประสาคนหนุ่ม จึงได้ละเมิดข้อห้าม ขอเสด็จพ่อโปรดลงทัณฑ์พ่ะย่ะค่ะ!”
เพียงแต่คำพูดที่จวินหลีเพิ่งเอ่ยไปเมื่อครู่ยังคงก้องอยู่ในหู ยามนี้กลับเป็นเช่นนี้ คนรอบข้างจึงอดไม่ได้ที่จะมีสีหน้าแตกต่างกันไป
ในคืนเทศกาลโคมไฟ คุณหนูตระกูลสวี่เพียงบอกว่าองค์ชายสามกับเย่เยียนมีความสัมพันธ์ลับต่อกัน พวกเขาหาได้รับรู้เนื้อความในจดหมายฉบับนั้นไม่ นึกไม่ถึงเลยว่าทั้งสองจะแอบลักลอบสมสู่กันก่อนแต่งงาน ถึงขั้นมีบุตรด้วยกันแล้ว
มิน่าเล่าตระกูลสวี่จึงยืนกรานที่จะถอนการหมั้น