เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สามวันให้หลัง ณ จวนอ๋องเซวียน จวินหลีนั่งอยู่ภายในโถงชั้นใน สีหน้าของเขาแปรปรวนยากคาดเดา
ที่ปรึกษาหลายคนที่นั่งอยู่เบื้องล่างเวลานี้บนใบหน้าล้วนเคร่งเครียดหนักอึ้งเช่นกัน
“ท่านอ๋อง บัดนี้องครักษ์จินอู๋ปิดล้อมจวนอ๋องเซวียนจนแน่นหนาราวกับน้ำไม่อาจเล็ดลอด ตัดขาดการติดต่อระหว่างพวกเรากับภายนอกโดยสิ้นเชิง เช่นนี้จะทำอย่างไรดีพ่ะย่ะค่ะ”
โทสะในใจของจวินหลีคล้ายถูกจุดปะทุ ยกมือขึ้นก็ขว้างถ้วยชาในมือไปยังผู้ที่เอ่ยปากผู้นั้นทันที
“เจ้ากลับมาถามเปิ่นหวังรึ! เปิ่นหวังเลี้ยงดูพวกเจ้าไว้มีประโยชน์อันใด!”
ผู้นั้นไม่กล้าหลบ น้ำชาร้อนลวกสาดรดทั่วร่างในพริบตา จึงรีบคุกเข่าลงไปขอรับโทษอย่างร้อนรน
ทว่าจวินหลีกลับหาได้สนใจเขาไม่ เพียงหันไปเอ่ยกับพ่อบ้านที่อยู่ด้านข้าง
“เย่จือฝานเล่า ยังไม่มีข่าวคราวอีกหรือ”
พ่อบ้านหลัวเอ่ยด้วยความหวาดหวั่นในใจ