กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในเวลานั้น กั๋วกงหย่งที่อยู่ข้างกั๋วกงหนิงก็เอ่ยปากพูดกับกั๋วกงหนิงเช่นกัน
“พี่หนิงเจาในอดีตเคยเป็นถึง ‘ผู้นำสี่ยอดบุรุษแห่งจิงตู’ วันนี้หาได้ยากยิ่งที่จะได้เห็นซื่อจื่อหนิงลงสนามแสดงความสามารถ ดูจากท่าทาง ‘มั่นใจเต็มเปี่ยม’ ของซื่อจื่อแล้ว อีกประเดี๋ยวคงได้แสดงทักษะให้ผู้คนทั้งสี่ทิศต้องตกตะลึงกระมัง!”
สีหน้าของกั๋วกงหนิงไม่แปรเปลี่ยน
“กั๋วกงหย่งอย่าได้กล่าวล้อเล่น บุตรชายของข้าซุกซนมาแต่ไหนแต่ไร ไม่ขายหน้าก็ดีถมไปแล้ว จะพูดถึงเรื่องสร้างชื่อให้ผู้คนตื่นตะลึงได้อย่างไร”
“พูดไปก็น่าเสียดาย ข้าหวังมาตลอดว่าในจวนของน้องชายจะมีบุตรชายสายตรงสักคนมาเป็นแบบอย่างให้ซิงเหอ เสียดายที่...”
กั๋วกงหนิงถอนหายใจออกมาเบา ๆ พลา่งส่ายศีรษะน้อย ๆ ทำเป็นไม่สนใจสีหน้าของกั๋วกงหย่งที่พลันมืดครึ้มลง