กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามที่จวินจ้านเดินออกจากพระราชวัง เวลาก็ดึกมากแล้ว
รัตติกาลได้เข้าปกคลุมทั่วทั้งพระราชวังแล้ว จวินจ้านยืนนิ่งสงบอยู่ตรงประตูนิกายอยู่นาน รอจนกระทั่งลมหนาวพัดเป่ากลิ่นสุราจาง ๆ ที่ติดอยู่บนกายให้มลายสิ้นไป จึงได้ก้าวเท้าขึ้นรถม้า
ฉางเฟิงกำลังเตรียมจะขับรถม้ามุ่งหน้าไปยังจวนอ๋องจิ่ง ก็ได้ยินจวินจ้านเอ่ยขึ้น
“ไปจวนตระกูลเย่”
ฉางเฟิงสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าวันนี้ท่านอ๋องของตนแฝงไปด้วยความอ้างว้างอันยากจะเอ่ย จึงรู้ความไม่พูดมากความ เพียงขับรถม้ามุ่งหน้าไปยังทิศทางของจวนตระกูลเย่