ตอนที่ 214 อุจาดตา

ยามแสงตะวันอัสดงสาดส่อง ผู้คนในสนามม้าก็ค่อย ๆ แยกย้ายกันไป

จวินหลีเปลี่ยนอาภรณ์ด้วยสีหน้าเย็นชาครั้นจัดแจงสีหน้าให้เป็นปกติแล้วเดินกลับมา สวี่จื่อจินกลับให้คนทิ้งวาจาไว้บอกว่านางขอกลับไปก่อนแล้ว

เหลือเพียงเย่เยียนที่รออยู่ตรงนั้น

เย่เยียนทำทีเป็นไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นในสนามม้า แสร้งทำท่าทางเหมือนเพิ่งกลับมา

“พี่ชายจวินหลีขี่ม้ามาเนิ่นนานป่านนี้ คงจะหิวแล้วกระมังเจ้าคะ เยียนเอ๋อร์เพิ่งจะตระเตรียมสำรับอาหารและของว่างชาไว้ที่โรงเตี๊ยมใกล้ ๆ นี้เอง”

“ในเมื่อพี่สาวจื่อจินกลับไปแล้ว ท่านอ๋องไปเสวยร่วมกับเยียนเอ๋อร์สักหน่อยดีหรือไม่เจ้าคะ”

จวินหลีเห็นว่ามีเพียงเย่เยียน ก็ไม่คิดจะเสแสร้งเก็บซ่อนสีหน้าของตนอีกต่อไป

“ไม่ต้องหรอก เปิ่นหวังไม่มีอารมณ์จะกิน”

เย่เยียนได้ยินเช่นนั้นกลับทอดสายตาค้อนอย่างออดอ้อนใส่จวินหลีคราหนึ่ง

“ท่านอ๋อง... เยียนเอ๋อร์เตรียมไว้หมดแล้วนะเจ้าคะ...”