กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามที่เย่เยียนพาคนไปยังห้องของฮูหยินผู้เฒ่าเย่ เย่ซื่ออันกับอนุเจียงและเย่ซีก็อยู่ที่นั่นด้วยเช่นกัน
“คารวะท่านพ่อ ท่านย่าเจ้าค่ะ!”
เมื่อเห็นเย่เยียนเดินเข้ามา อนุเจียงก็รีบลุกขึ้นสละที่นั่งข้างกายฮูหยินผู้เฒ่าเย่ให้นาง เย่เยียนเพียงปรายตามองอนุเจียงแวบหนึ่ง แล้วนั่งลงไปอย่างไม่เกรงใจแม้แต่น้อย
เย่ซื่ออันมองบาดแผลบนใบหน้าของเย่เยียนพลางเอ่ยด้วยความกังวลอยู่บ้าง
“เยียนเอ๋อร์ บาดแผลบนหน้าเจ้าเมื่อใดจึงจะสมานดี?”
อีกเพียงสามวันก็จะเป็นวันส่งท้ายปีแล้ว วันพระราชทานสมรสก็ใกล้เข้ามาทุกที ถึงเวลานั้นจะให้เยียนเอ๋อร์แบกหน้าเช่นนี้ไปไม่ได้เด็ดขาด มิเช่นนั้นจะทำให้ท่านอ๋องเซวียนต้องเสียหน้า
เย่เยียนย่อมรู้ว่าบิดากำลังกังวลเรื่องอะไรกัน