กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อ๋องผิงหนานมองดูบุตรสาวของตนวิ่งออกไป เดิมทีคิดจะทุบตีหนิงซิงเหออีกสักยก ทว่าเมื่อเห็นรอยแดงที่ลำคอของเขา ในที่สุดก็ระงับโทสะมิได้ลงมือ
เพียงมองเขาพลางแค่นเสียงฮึดฮัดคำหนึ่ง แล้วเอ่ยขึ้นประโยคหนึ่ง
“ต่อให้จูเอ๋อร์ให้อภัยเจ้าได้จริง เปิ่นหวังก็ไม่มีทางเห็นชอบกับการแต่งงานครั้งนี้!”
จากนั้นจึงกล่าวขออภัยต่อจวินจ้าน บอกว่ารู้สึกละอายใจต่อเขา แล้วสะบัดแขนเสื้อจากไป
รอจนอ๋องผิงหนานจากไป หนิงซิงเหอก็กลับเข้ามาในห้องชั้นในพร้อมกับจวินจ้าน ปล่อยให้ฉางเฟิงทายาให้ตน
รอยแส้นั้นพาดผ่านจากใต้คางของเขา ลากผ่านลำคอไปจนถึงหัวไหล่ หนิงซิงเหอมองฉางเฟิงพลางขมวดคิ้ว
“เจ้าเบามือหน่อย ซื่อจื่อผู้นี้ยังต้องอาศัยหน้าตาทำมาหากิน!”
ฉางเฟิง: ......
จวินจ้านจิบชาคำหนึ่งอย่างเรียบเฉย