เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จวินหลีมองแผ่นหลังของสวี่จื่อจินที่เดินจากไป พลันขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้
แต่ก่อนยามเขามาหานาง นางไม่มีทางตัดใจจากไปเร็วเช่นนี้...
วันนี้เป็นอะไรไปแล้วหรือ
หรือว่า นางไม่อยากทำให้เขาเสียการเสียงานจริง ๆ
ฝ่ายเป้าฉินเมื่อประคองสวี่จื่อจินกลับเข้าห้องแล้ว เห็นสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีของคุณหนูตน จึงลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปลอบประโลมด้วยความสงสาร
“คุณหนูเจ้าคะ คุณหนูสามจวนตระกูลเย่สูญเสียมารดาผู้ให้กำเนิด อ๋องเซวียนไปเยี่ยมนาง... มิใช่แสดงว่าเขาเป็นคนมีน้ำใจไมตรีหรอกหรือเจ้าคะ”
“ถึงอย่างไรท่านอ๋องเซวียนก็ยังคงห่วงใยคุณหนู...”
ทว่าในดวงตาอันสงบนิ่งของสวี่จื่อจินกลับพาดผ่านแววผิดหวังจาง ๆ
หากมิใช่พี่ชายส่งคนไปสืบดูด้วยตนเองว่าสองวันนี้เขาไปจวนตระกูลเย่มา ท่าทีห่วงใยเอาใจใส่ สีหน้าเปี่ยมด้วยความจริงใจของเขาในวันนี้
ตนเองย่อมไม่มีทางสงสัยในวาจาของเขาแม้แต่น้อย