ตอนที่ 179 พ่ายแพ้

วันรุ่งขึ้น ข่าวเรื่องนางเซียวอาการทรุดหนักจนตายกะทันหันในยามราตรีก็แพร่กระจายออกไป

ภายในศาลาหยกคราม ฉางเฟิงนั่งอยู่หน้าโต๊ะปล่อยให้ปั้นเซี่ยทำแผลให้ตน ปากก็พึมพำบ่นขึ้นมา

“เบามือหน่อย...”

ปั้นเซี่ยได้ยินเช่นนั้นก็ผ่อนแรงการเคลื่อนไหวของมือลงด้วยอารมณ์ดียิ่ง

คนผู้นี้บาดเจ็บเพราะจัดการธุระให้คุณหนูของตน นางย่อมมีความอดทนเพิ่มขึ้นอีกส่วน

ฉางอี้ทนมองไม่ได้จึงถลึงตาสีขาวใส่ฉางเฟิงไปทีหนึ่ง

“พอเหมาะพอควรเสียทีเถิด หากไม่รีบพันแผลเกรงว่าคงจะสมานตัวแล้วกระมัง เจ้ายังไม่กลับจวนอ๋องไปรายงานพระบัญชาต่อท่านอ๋องอีกหรือ”

ฉางเฟิงรู้สึกเพียงว่าตั้งแต่ฉางอี้ติดตามคุณหนูใหญ่ตระกูลเย่มา ฝีปากนี้ก็คล่องแคล่วขึ้นมากนัก เมื่อก่อนตอนอยู่จวนอ๋องจิ่ง มีแต่เขาหยอกเย้านาง นางเอาแต่เงียบกริบราวกับน้ำเต้าไร้ปาก

เขาเหลือบมองปั้นเซี่ยด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย เห็นนางมีสีหน้าสงบตามปกติ ฉางเฟิงจึงหันไปจ้องตาขวางใส่ฉางอี้กลับไป แล้วเอ่ยกับเย่หร่วนต่อว่า

“คุณหนูใหญ่ตระกูลเย่ ท่านอ๋องตรัสว่าหากเจ้ามีความจำเป็น ข้าสามารถอยู่ที่นี่ต่อได้อีกสักระยะหนึ่ง”