ตอนที่ 177 ใจดำ

ม่านราตรีทอดตัวลงมา เปลวเทียนในศาลาหยกครามยังคงสว่างไสว

เย่หร่วนนั่งอยู่หน้าเตียงในห้องปีกข้าง ฝังเข็มให้แม่นมชุยอย่างเงียบสงบ ภายในห้องเหลือเพียงเสียงลมพัดกระทบขอบหน้าต่างเท่านั้น

ชั่วครู่ต่อมา นางก็เก็บเข็มทองในมือ ในเวลาเดียวกัน “แม่นมชุย” ก็ไอเบา ๆ สองสามเสียง ก่อนจะลืมตาทั้งสองข้างขึ้น

ครั้นมองเห็นผู้คนเบื้องหน้าชัดเจน ใบหน้าอันชราของแม่นมชุยก็พาดผ่านความสับสน ในน้ำเสียงยังเจือแววแหบพร่าอยู่สายหนึ่ง

“ที่นี่คือที่ใดกัน…?”

เย่หร่วนค่อย ๆ ส่งเข็มทองที่เก็บเรียบร้อยแล้วไปไว้ในมือของปั้นเซี่ยที่อยู่ด้านข้าง

“ที่นี่คือจวนตระกูลเย่ หลังจากที่เจ้าถูกพิษในศาลต้าหลี่ ข้าก็นำตัวเจ้ากลับมารักษาโรคที่จวน”

“ถูกพิษ…?” แม่นมชุยยามนี้คล้ายกับได้สติกลับมาแล้ว จากนั้นก็หัวเราะเยาะตนเอง เอ่ยปากขึ้นคล้ายครุ่นคิด