เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่จือฝานตามแม่นมเฉียนมาถึงเรือนชิงเหออย่างเร่งรีบ ยามนี้นางเซียวกำลังนั่งพิงอยู่ตรงหัวเตียง ใบหน้าที่ซีดขาวอยู่บ้างเต็มไปด้วยความไม่สงบใจ
เมื่อเห็นเย่จือฝานเดินเข้ามา เย่เยียนจึงรีบปรี่เข้าไปหา
“พี่ใหญ่ จะทำอย่างไรดี แม่นมชุยผู้นั้นเหมือนจะยังไม่ตาย”
เย่จือฝานหาได้สนใจเย่เยียน เพียงสาวเท้าช้า ๆ ไปนั่งลงหน้าโต๊ะ นิ่งเงียบไปชั่วครู่จึงค่อยมองไปยังแม่นมเฉียน
“คนเข้าจวนมาได้อย่างไร แล้วเจ้าเห็นได้อย่างไร เล่ามาให้ละเอียด”
หากช่วยชีวิตคนกลับมาได้จริง เย่หร่วนที่กังวลว่าพวกเขาจะลงมืออีกย่อมต้องระมัดระวังเป็นที่สุด เพื่อจู่โจมพวกเขาให้ตั้งตัวไม่ทัน ไฉนเลยจะปล่อยให้คนสังเกตเห็นได้ง่ายดายถึงเพียงนี้
เว้นเสียแต่ว่า...เรื่องนี้จะมีกลลวง
แม่นมเฉียนใคร่ครวญดูเล็กน้อย จากนั้นจึงตอบกลับไปอย่างละเอียด