ตอนที่ 170 วิกฤต

รถม้าแล่นมาถึงจวนอ๋องจิ่งอย่างรวดเร็ว เย่หร่วนจึงสลัดความคิดทิ้งไปชั่วคราว

เมื่อเห็นเย่หร่วนก้าวเข้าประตู แม่นมเจียงก็รีบออกมาต้อนรับนางเข้าไปทันที

“ท่านหญิงมาแล้ว! รีบเข้ามาเถิดเจ้าค่ะ ท่านอ๋องกำลังรออยู่ที่เรือนหลิงซี!”

สิ้นเสียง แม่นมเจียงก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าฝีเท้าของเย่หร่วนชะงักไปเล็กน้อย

“ท่านหญิงเป็นอะไรไปหรือเจ้าคะ”

เย่หร่วนมองไปยังแม่นมเจียงด้วยความลังเลใจอยู่บ้าง

“แม่นม... เรือนหลิงซีนี้... ใช่เรือนที่ข้าเคยฝังเข็มให้ท่านอ๋องจิ่งในครานั้นหรือไม่”

แม่นมเจียงตอบรับโดยไม่ลังเล ใบหน้าเปี่ยมล้นด้วยรอยยิ้มที่ไม่อาจปิดมิด

“ใช่แล้วเจ้าค่ะ! พูดไปแล้วชื่อนี้ครานั้นท่านหญิงยังเป็นผู้ตั้งให้เองแท้ ๆ ใครจะคิดเล่าว่ายามนี้เรื่องมงคลของท่านหญิงกับท่านอ๋องใกล้จะสำเร็จ เรือนนี้จึงพอดีให้ท่านหญิงพำนักเอง ช่างประจวบเหมาะยิ่งนักมิใช่หรือเจ้าคะ!”