ตอนที่ 159 พบหน้า

ร้านหรงเป่าไจเป็นร้านค้าที่เหล่าปราชญ์และกวีในจิงตูโปรดปรานการไปเยือนมากที่สุด

พู่กัน น้ำหมึก กระดาษ จานฝนหมึก รวมถึงของเก่าและภาพอักษรที่วางขายอยู่ภายในล้วนประณีตหาใดเปรียบ ที่สำคัญคือ ร้านหรงเป่าไจแห่งนี้—เป็นกิจการและทรัพย์สินของหนิงซิงเหอ

ดังนั้นเมื่อฉินหร่านก้าวเข้าสู่ร้านหรงเป่าไจ จึงได้พบกับผู้ดูแลร้านที่ “คุ้นเคยกันดี” ในเวลาอันรวดเร็ว และได้รับเชิญให้เข้าไปยังห้องด้านในเพื่อชื่นชมภาพวาดล้ำค่าหายากที่ร้านหรงเป่าไจเพิ่งได้มา

ในเมื่อเป็นของล้ำค่า ย่อมมิอาจปล่อยให้คนนอกที่ไม่เกี่ยวข้องร่วมชมด้วยได้ คนรับใช้สองคนของจวนตระกูลเซียวที่ติดตามมาจึงทำได้เพียงมองดูนางเดินเข้าห้องไป แล้วเฝ้าอยู่ห้องด้านนอกร่วมกับอิ๋นซิน

ยามที่ฉินหร่านเดินเข้าไป ก็เห็นว่าภายในห้องนั้นตั้งฉากกั้นไว้หลังหนึ่ง ด้านหลังมีเงาร่างเลือนรางสามสายปรากฏขึ้นอย่างรางเลือน

เมื่อเห็นฉินหร่านเข้ามา ฉางอี้จึงเดินนำออกมาจากหลังฉากกั้นก่อนเป็นคนแรก

“คุณหนูฉิน เชิญนั่ง!”