ตอนที่ 150 ไม่สงบสุข

และในยามนี้ ที่ซึ่งไม่สงบเฉกเช่นเดียวกับจวนตระกูลเย่ ยังมีภายในวังหลวง

ยามที่เรื่องอาการพิการที่ขาของอ๋องจิ่งหายดีแล้วแพร่มาถึงตำหนักฉือหนิง ไทเฮากำลังจับลูกประคำพุทธะสวดมนต์อยู่ในหอพุทธบูชาเล็ก

หลังจากได้ยินคำรายงานของแม่นมเจียง มือของนางก็พลันลงแรง สายลูกประคำพุทธะที่เคยชินมือเส้นนั้นก็พลันขาดผึ่งออกจากกัน ลูกแก้วพลังอันกลมเกลี้ยงแต่ละเม็ดพลันกระจัดกระจายไปทั่ว ส่งเสียงดังก้องเป็นระลอกอยู่บนพื้นกระดาน รบกวนจนไทเฮาเกิดความว้าวุ่นใจอยู่บ้าง

“ไทเฮา…” แม่นมเจียงไม่สนใจลูกแก้วพลังที่กระจัดกระจายเหล่านั้น ได้แต่มองดูไทเฮาด้วยความกังวลใจอยู่บ้าง พลางเอ่ยอย่างลังเลจะพูดก็มิพูด