ตอนที่ 138 หนี้เสน่หาของซื่อจื่อหนิง

เนื่องจากเย่ฉีหนิงแสร้งป่วย เย่หร่วนที่เดิมทีเตรียมจะกลับจวนตระกูลเย่ในวันรุ่งขึ้นจึงตัดสินใจรอจนกระทั่งงานเลี้ยงในวังจบสิ้นแล้วค่อยกลับ

วันที่สอง คนในจวนตระกูลอวิ๋นรู้กันเป็นอย่างดีว่าไม่ให้เอ่ยถึงเรื่องเมื่อคืน เย่หร่วนหลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จแล้วก็นึกขึ้นได้ว่าร้านค้าเปิดมาเดือนเศษตนเองยังไม่ได้แวะไปดู จึงพาปั้นเซี่ยออกจากเรือนไป

เพียงแต่เพิ่งจะเดินมาถึงหน้าประตูเรือนหอมฟางฮวา ก็เห็นว่าที่นั่นมีคนล้อมอยู่กลุ่มหนึ่ง

นางกวาดสายตามองไปก็เห็นภายในร้านค้าเละเทะไม่เป็นระเบียบ สตรีผู้หนึ่งสวมชุดสีแดงในมือกำลังถือแส้เส้นหนึ่งพลางเอ่ยขึ้นด้วยความโกรธเกรี้ยวอยู่บ้าง

“หนิงซิงเหอ! เจ้าหลีกไป!”

เย่หร่วนได้ยินคำว่าหนิงซิงเหอก็อดที่จะประหลาดใจมิได้ นางเปลี่ยนมุมมองลอดผ่านฝูงชนเข้าไป ก็เห็นว่าเบื้องหน้าสตรีชุดแดงมีคนยืนอยู่สามคน

ตงชิง หนิงซิงเหอ แล้วยังมี... เย่ซีที่แม้จะคลุมผ้าคลุมหน้าไว้แต่ก็ยังคงมองเค้าโครงหน้าตาออก

หนิงซิงเหอยามนี้กลับมิได้มีปฏิกิริยาอันใดต่อคำพูดของสตรีชุดแดงผู้นั้น เพียงหรี่ดวงตาหงส์ดอกท้อคู่งามพลางเอ่ยว่า