เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อคำพูดชุดนี้กล่าวจบลง ชาวบ้านโดยรอบที่เดิมทีคล้อยตามคำพูดของเย่ซินและฮูหยินผู้เฒ่าเย่ จนแอบวิพากษ์วิจารณ์ว่าเย่หร่วนกับเย่ฉีหนิงอกตัญญูก็เริ่มเผยสีหน้าลังเลใจออกมาอย่างอดมิได้
ประการหนึ่งคือตกตะลึงที่สตรีโฉมงามผู้นี้กลับเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลเย่ผู้มีชื่อเสียงด้านความ “อัปลักษณ์” เลื่องลือไกลผู้นั้นจริง ๆ
ประการที่สองคือเมื่อครู่ฮูหยินผู้เฒ่าเย่ผู้นี้ยังกล่าวว่าในใจคิดถึงหลานสาวผู้นี้เป็นหนักหนา ทุกวันข้าวปลาไม่เสวยเอาแต่ถือภาพเหมือนของอีกฝ่ายขึ้นมาดูอะไรกัน
ทว่ายามนี้พบหน้าคนกลับจำมิได้ก็ช่างเถิด คุณหนูใหญ่ตระกูลเย่ผู้นี้กลับจิงตูมาได้เกินครึ่งปีแล้ว นางกลับยังรีรอไม่ยอมกลับจิงตูเสียที
หากในใจคิดถึงถึงเพียงนั้นจริง หลานสาวที่มิได้พบหน้ากันเกือบสิบปีกลับมาถึงบ้านแล้ว จะทนไม่กลับมาดูสักแวบได้อย่างไร
ฮูหยินผู้เฒ่าเย่ได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบด้านก็ไอออกมาอีกหลายเสียงอย่างอดมิได้ พลางเอ่ยด้วยความเศร้าโศกยิ่งนัก