ตอนที่ 128 กลับจิงตู

เวลาครึ่งเดือนผ่านไปในพริบตา พริบตาเดียวก็ล่วงเข้าสู่เดือนสิบสองแล้ว เรื่องที่ครึกครื้นที่สุดในจิงตูช่วงนี้ นอกจากพิธีปักปิ่นของสวี่จื่อจิน คุณหนูรองแห่งจวนตระกูลสวี่

ก็คือการที่จักรพรรดิซีหลินทรงประกาศอย่างกะทันหันว่าจะจัดงานเลี้ยงขึ้นในวังหลวงในอีกสามวันให้หลัง

โดยไม่ทราบสาเหตุ

และในช่วงเวลานี้เอง ข่าวคราวการกลับจิงตูของท่านอ๋องจิ่ง ผู้ซึ่งก่อนหน้านี้ถูกลอบสังหารถึงขั้นตกหน้าผาจนได้รับบาดเจ็บ และได้เดินทางไปรักษาตัวยังพระราชวังน้ำพุร้อน ก็ได้แพร่สะพัดกลับมาเช่นกัน

บริเวณชานเมืองจิงตู รถม้าอันค่อนข้างโอ่อ่าสะดุดตาของจวนอ๋องจิ่งกำลังแล่นเข้าสู่ตัวเมืองอย่างช้า ๆ

ยังคงเป็นรถม้าคันเดิมในยามขามา

บนรถม้า ก็ยังคงเป็นคนสองคนเดิมในยามขามา

เพียงแต่เมื่อเย่หร่วนนั่งลงบนพรมขนมิงก์หนานุ่มบนพื้นรถม้า แล้วมองดูจวินจ้านผู้กำลังถือหมากอยู่ตรงข้าม กลับรู้สึกราวกับผ่านพ้นไปชั่วกัปชั่วกัลป์

เมื่อเห็นนางเหม่อลอยไปเล็กน้อย นิ้วมือเรียวยาวของจวินจ้านจึงเคาะลงบนกระดานหมากเบา ๆ

“หร่วนเอ๋อร์ ถึงตาเจ้าแล้ว”