ตอนที่ 112 ท่านอ๋องเปิดความคิด ได้กุมมือแล้ว

หลังจากปิดประตูกักตัวไม่ออกไปไหนติดต่อกันสองวัน ขี้ผึ้งต่อกระดูกหยกเขียวก็ปรุงสำเร็จจนได้

เย่หร่วนพักงีบไปเพียงหนึ่งชั่วยาม ก็พาปั้นเซี่ยมายังตำหนักหยวนเฉิน

เวลานี้จวินจ้านเพิ่งเสวยมื้อเช้าเสร็จ กำลังประทับนั่งในโถงกำชับความอะไรกันกับฉางเฟิง พอเห็นเย่หร่วนเดินเข้ามาคนทั้งสองจึงหยุดลง

หลังจากเย่หร่วนก้าวเข้าประตูก็ทำความเคารพจวินจ้านอย่างเรียบง่าย แล้วเอ่ยปากขึ้น

“ท่านอ๋อง ยาประสานกระดูกหยกเขียวปรุงเสร็จแล้ว ท่านเห็นว่าเริ่มวันนี้เลยได้หรือไม่เจ้าคะ”

เรื่องที่เย่หร่วนปรุงยาโดยไม่แบ่งแยกวันคืนตลอดสองวันนี้ แม่นมเจียงได้กราบทูลจวินจ้านแล้ว เขามองรอยคล้ำใต้ตาของนางพลางขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วเอ่ย

“มิต้องพักผ่อนสักหน่อยหรือ”