เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฮูหยินเสวี่ยพานางเซวียหนานจูไปเข้าเฝ้าไทเฮาอีกครั้ง จวบจนใกล้เวลาเที่ยงวัน คนตระกูลเสวี่ยจึงได้ออกจากวัง กลับไปยังจวนอ๋องผิงหนานที่จักรพรรดิซีหลินพระราชทานให้ไว้นานแล้ว
บ่าวไพร่ในจวนอ๋องผิงหนานเตรียมสำรับอาหารไว้พร้อมสรรพแต่เช้าเพื่อต้อนรับเจ้านายของตนกลับจวน
ฮูหยินเสวี่ยเอ่ยตบรางวัลแก่บ่าวไพร่ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน จากนั้นจึงให้คนถอยออกไปแล้วนั่งลงข้างโต๊ะอาหาร
เพียงแต่ยกเว้นเซวียหนานจูแล้ว สีหน้าของคนอื่น ๆ ในตระกูลเสวี่ยต่างก็เคร่งขรึมอยู่บ้าง
เซวียชิงเยวี่ยเหลือบมองอ๋องผิงหนานแล้วเป็นฝ่ายเปิดปากขึ้นก่อน
“ท่านพ่อ ข้าเห็นว่าที่ฝ่าบาททรงเอ่ยชมเชยน้องสาวมากมายในวันนี้ เกรงว่าจะไม่ธรรมดาเสียแล้ว”
อ๋องผิงหนานเองก็พยักหน้าด้วยความกังวลใจอยู่บ้างเช่นกัน
“เจ้าเองก็ดูออกแล้วรึ”