ตอนที่ 99 คลุมเครือ

มือของเย่หร่วนที่กำลังแกะผ้าพันแผลให้จวินจ้านพลันชะงักไปเล็กน้อย

ในใจคิดว่าเหตุใดบุรุษผู้นี้จึงไม่สำรวมเช่นนี้ เรื่องราวในห้องหับของสตรี เขาที่เป็นบุรุษไฉนจึงเอ่ยถามตามอำเภอใจได้

หรือว่าจะถูกซื่อจื่อหนิงผู้นั้นชักนำจนเสียคนไปแล้ว?

นางลอบถอนหายใจ ได้แต่ตอบกลับไปตามความจริง

“มิได้เจ้าค่ะ เมื่อวานข้าน้อยมิใช่บอกท่านอ๋องแล้วหรือว่าตนเองค้นคว้าตำรับบำรุงโฉมของสตรีเพื่อเตรียมจะเปิดร้านค้า”

“เมื่อครู่เพียงทดลองใช้ไปบ้างยามอาบน้ำชำระกาย คิดว่ากลิ่นคงยังไม่ทันจางหายไปในหนึ่งเค่อนี้เจ้าค่ะ”

ทว่าพอสิ้นคำพูด นางจึงพลันนึกขึ้นได้ว่าคนผู้นี้รักความสะอาดอย่างยิ่ง บางทีอาจพิถีพิถันกับกลิ่นนี้อยู่บ้าง

จึงรีบกล่าวเสริม