กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากหลินซื่อพาพวกเย่หร่วนจากไป เย่ซื่ออันก็ตบฝ่ามือลงบนโต๊ะด้วยความโกรธจัด
“เหลวไหลสิ้นดี!”
“นึกไม่ถึงเลยว่าจวนตระกูลเย่ของข้าจะเลี้ยงดูเดรัจฉานกินบนเรือนขี้รดบนหลังคาเช่นนี้ออกมาถึงสองคน!”
ทว่ายามนี้เย่เยียนกลับไม่มีกะจิตกะใจจะปลอบประโลมท่านพ่อ นางทำได้เพียงมองไปยังทิศทางของเย่จือฝานที่ลุกขึ้นยืนจากพื้นด้วยความกระสับกระส่าย
ทว่าเมื่อมองไปครานี้ กลับพบว่าระหว่างมือทั้งสองข้างที่กำแน่นเป็นหมัดของเขานั้น กลับปรากฏสีโลหิตขึ้นมาจาง ๆ!
หยาดโลหิตสีแดงสดนั้นหยดลงบนเสื้อคลุมของเขา ค่อย ๆ แผ่ซึมเป็นรอยสีแดงอันน่าสะพรึงกลัว บาดลึกจนทำให้นางใจคอไม่ดี
นางรีบเดินเข้าไปข้างกายเย่จือฝานอย่างระมัดระวังพลางกุมมือของเขา นำผ้าเช็ดหน้าออกมาหมายจะเช็ดให้เขา