ตอนที่ 83 ในใจท่านพ่อ ข้ากับน้องชายหนิงเป็นอะไรกัน

ไม่นานไป๋เสาก็ถูกพาตัวขึ้นมา

นางเงยหน้าขึ้นมองผู้คนที่นั่งอยู่เต็มโถงรับรองกลาง อดมิได้ที่จะคุกเข่าลงไปอย่างหวาดกลัวอยู่บ้าง

“คารวะนายท่านเจ้าค่ะ...”

เย่ซื่ออันเห็นท่าทางกล้า ๆ กลัว ๆ ของนางเช่นนี้ แววตาแห่งความสงสัยยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้น

เดิมทีเขาก็เพียงคิดจะหาใครสักคนออกมารับหน้าแทนคำวิพากษ์วิจารณ์เพื่อเย่จือฝาน บัดนี้กลับเพิ่มความเชื่อในคำพูดของเย่เยียนขึ้นมาอีกสองสามส่วน

“เจ้าพูดมา! คุณหนูของเจ้าได้สั่งให้เจ้าไปจวนตระกูลเซียวเพื่อตามนายน้อยเซียวผู้เป็นญาติผู้พี่มาพบกันอย่างลับ ๆ กับนางที่เรือนชิงหร่านหรือไม่!”

ไป๋เสาที่คุกเข่าอยู่บนพื้นเอาแต่ปิดปากเงียบ ร่างกายก็สั่นเทาอย่างรุนแรง แม้แต่ศีรษะที่ก้มอยู่ก็ไม่เคยเงยขึ้นมาเลย

เย่ซื่ออันอดมิได้ที่จะเร่งเร้าด้วยเสียงเฉียบขาดอย่างหมดความอดทน

“รีบพูดมา!”

เย่หร่วนมองดูท่าทางกระวนกระวายร้อนรนของเย่ซื่ออันเช่นนี้ ในใจสุดท้ายก็ยังอดมิได้ที่จะบังเกิดความเวิ้งว้างอ้างว้างขึ้นมาสายหนึ่ง