กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ภายในศาลาหยกครามยามนี้ชื่นมื่นเปี่ยมสุขยิ่งนัก
หลินซื่อบอกเล่าเรื่องที่คนตระกูลเซียวซื้อธัญพืชไปจนหมดสิ้นในราคาแปดสิบเหวินโดยไม่ขาดตกแม้แต่เสี้ยวเดียวให้เย่หร่วนฟัง
“หลายปีมานี้แม้ปากลุงของเจ้าจะไม่เอ่ย ทว่าข้ารู้ดีว่าในใจเขายังคงคำนึงถึงกองทัพตระกูลอวิ๋นกลุ่มนี้ที่ถอยกลับจิงตูและเคยร่วมศึกเคียงบ่าเคียงไหล่กับเขามา”
“ครานี้สามารถทำสิ่งใดเพื่อพวกเขาได้บ้าง ในใจเขาย่อมยินดียิ่งกว่าอะไรกัน”
เย่หร่วนรินชาอุ่นให้น้าสะใภ้ถ้วยหนึ่ง
“ยามนี้ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือมีตระกูลชุย ทางใต้มีอ๋องผิงหนาน กองทัพตระกูลอวิ๋นที่เคยติดตามท่านลุงในตอนนั้นบัดนี้เหลือเพียงราว 30,000 นายที่ยังคงพิทักษ์รักษาจุดยุทธศาสตร์สำคัญไม่กี่แห่ง ส่วนที่เหลือต่างค่อย ๆ ปลดเกราะคืนสู่ถิ่นไปแล้ว”