เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คนทั้งหลายพักผ่อนฟื้นฟูกำลังในถ้ำอยู่ชั่วครู่ ฉางหนิงกับฉางอี้ก็นำคนตามหาจนพบ
บนร่างของพวกเขาลอยไปด้วยบาดแผลขนาดต่าง ๆ
เห็นได้ชัดว่าเพิ่งผ่านการต่อสู้อย่างยากลำบากมา
“มีจับคนเป็นไว้ได้หรือไม่” จวินจ้านมองฉางหนิงพลางเอ่ยถาม
“ไม่ขอรับ พวกมันล้วนเป็นนักรบมรณะ หลังพ่ายแพ้คนที่เหลือรอดเพียงไม่กี่คนก็ปลิดชีพตนเองจนหมด เพียงแต่รูปลักษณ์ของคนเหล่านั้นมองดูแล้วกลับไม่คล้ายชาวซีหลิน ทว่าคล้ายกับ... รูปลักษณ์ของพวกชนเผ่าเถื่อนทางแถบเป่ยหรงมากกว่าขอรับ”
“เป่ยหรงรึ” แววตาของจวินจ้านทอประกายลึกล้ำ
ชาติก่อนหลังจากอาการพิการที่ขาของเขาหายดีได้ไม่ถึง 1 ปี เป่ยหรงที่สงบเรียบร้อยมาโดยตลอดกลับก่อความวุ่นวายจากสงครามขึ้นอย่างกะทันหัน ตระกูลชุยที่คอยเฝ้ารักษาดินแดนภาคตะวันตกเฉียงเหนือมาตลอดกลับถูกตีจนแตกพ่ายถอยร่นเป็นลำดับ
ขุนนางในราชสำนักพลันร่วมลงนามยื่นฎีกาให้เขานำทัพออกรบ เวลานั้นเสด็จพ่อเองก็ประจวบเหมาะอยากให้เขาสร้างบารมีในราชสำนักพอดีจึงทรงตอบตกลง
ทว่าเรื่องทั้งหมดนั้นล้วนเป็นแผนการลับ