ตอนที่ 66 หากน้าสะใภ้มาสู่ขอ ข้าจะตกลง

สายฝนค่อย ๆ ซาลงแล้ว สมุนไพรสำหรับป้องกันโรคระบาดที่จวินจ้านร้องขอให้ราชสำนักจัดสรรมาก็ส่งมาถึงเช่นกัน

หลังจากอวิ๋นเกอจัดแจงเรื่องราวในมือจนเกือบเรียบร้อยแล้ว ก็นำคนมาต้มยาต้มป้องกันโรคระบาดร่วมกับเย่หร่วน พร้อมทั้งจัดระเบียบให้ชาวบ้านมารับไปดื่ม

อวิ๋นเส้าเห็นทั้งสองคนเข้าออกด้วยกัน มีเรื่องราวใดก็ปรึกษาหารือกันเช่นนั้นก็ยิ้มจนหุบปากไม่ลง

ในช่วงปลายเดือนเก้า ในที่สุดท้องฟ้าก็กลับมาแจ่มใส

กองทัพตระกูลอวิ๋นและคนที่โยกย้ายมาจากกรมทหารต่างถอนกำลังออกไปหมดแล้ว

คณะของจวินจ้านก็เตรียมตัวออกเดินทางกลับจิงตูเช่นกัน

ยามที่จากไป ชาวบ้านในอำเภออันหยางต่างคุกเข่ากันเต็มลาน

ครั้งนี้หากมิใช่อ๋องจิ่งยืนกรานคัดค้านความเห็นของคนส่วนใหญ่ อย่าว่าแต่จะรักษาทรัพย์สินในบ้านไว้ได้เลย แม้แต่จะมีชีวิตรอดต่อไปได้หรือไม่ก็ยังมิอาจรู้ได้

ในใจรู้สึกซาบซึ้ง ขณะเดียวกันก็สำนึกเสียใจต่อการกระทำก่อนหน้านี้

จวินจ้านยังคงมีท่าทีเฉยชาเช่นเดิม เขาขึ้นรถม้าไปเป็นคนแรก