ตอนที่ 60 แววตาของเย่หร่วนวาบประกายเจ้าเล่ห์

หลังจากเกิดเรื่องที่อำเภออันหยาง จวินจ้านไม่เพียงมิได้ให้คนสั่งถอนกำลังราษฎรกลับไป

ทว่ายังอาศัยราชโองการที่จักรพรรดิซีหลินมีรับสั่งให้ทุกกรมในราชสำนักร่วมมือประสานงานกับเขา สั่งการให้กรมทหารระดมกำลังทหารรักษาการณ์ส่วนหนึ่งในละแวกใกล้เคียงรุดหน้าไปสนับสนุนยังห้าอำเภอแทน

เพียงชั่วพริบตา ข่าวลือก็แพร่สะพัดไปทั่ว

ราษฎรห้าอำเภอกลุ่มใหญ่พลันหลั่งไหลเข้ามายังจิงตู ซึ่งส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนชรา คนอ่อนแอ สตรี และเด็ก

พวกนางพากันกราบกรานร้องทุกข์ไปทั่ว หวังเพียงให้เรื่องนี้ล่วงรู้ไปถึงพระกรรณ

โดยเฉพาะนอกจวนอ๋องจิ่ง มีราษฎรห้าอำเภอคุกเข่าอยู่กับพื้นไม่ยอมลุกขึ้นเป็นจำนวนนับไม่ถ้วน พวกนางส่งเสียงร้องไห้คร่ำครวญอยู่หน้าประตูจวนอ๋องจิ่ง วิงวอนขอให้อ๋องจิ่งปล่อยตัวบรรดาชายฉกรรจ์ในบ้านกลับไปดูแลการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง

เหล่าขุนนางในราชสำนักที่ถวายฎีกาถอดถอนอ๋องจิ่งยิ่งหลั่งไหลมาอย่างไม่ขาดสาย