เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จวินหลีเหลือบมองสองพี่น้องสวี่จื่อจินแวบหนึ่ง กำลังเตรียมจะเอ่ยปากพูดส่ง ๆ เพื่อปัดผ่านไป
ทว่าคิดไม่ถึงที่คุณชายสองจวนตระกูลอวิ๋นกลับชิงเอ่ยตัดหน้า ดุว่าเย่หร่วนเสียงเบา
“น้องสาวลูกพี่ลูกน้องอย่าได้พูดจาเหลวไหล คนที่อยู่ใต้เขานั่นเป็นคนของท่านอ๋องเซวียนจริง ๆ เรื่องนี้จะต้องมีเรื่องเข้าใจผิดอะไรกันแน่!”
แม้ไม่เข้าใจว่าเหตุใดเย่หร่วนจึงคิดจะเปิดโปงจวินหลีที่นี่ แต่เขาคิดว่าน้องสาวลูกพี่ลูกน้องมิใช่คนมุทะลุ ย่อมต้องมีความตั้งใจของตนเองเป็นแน่ เขาจึงต้องช่วยเหลือนางสักแรงอย่างเป็นธรรมชาติ
ฝ่ายเย่หร่วนเอามือปิดปากด้วยความตกใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อยามมองไปยังจวินหลี ท่าทางดูตื่นตระหนกหวาดผวาอย่างยิ่ง
“ท่านอ๋องเซวียน ข้ามิได้มีเจตนาล่วงเกิน คิดว่าท่านอ๋องคงมีธุระสำคัญอันใดจึงได้กระทำการเช่นนี้ ข้าเป็นเพียงสตรีในห้องหอ ไม่รู้ถึงความสำคัญในเรื่องนี้ ขอท่านอ๋องโปรดประทานอภัยด้วยเจ้าค่ะ!”