เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามที่เย่หร่วนพาคนกลับมาถึงจวนตระกูลเย่ หน้าประตูจวนตระกูลเย่ก็เริ่มจุดประทัดขึ้นแล้ว
เย่จือฝานสอบผ่านระดับจวี่เหรินจริง ๆ
แม้ไม่รู้ว่าเหตุใดอันดับถึงด้อยกว่าที่นางรู้ในชาติก่อนอยู่บ้าง
ทว่าอย่างไรเขาก็เพิ่งจะอายุสิบเก้าปีเท่านั้น
นางเซียวใจกว้างมือเติบ เวลานี้ชาวบ้านจำนวนมากกำลังขอเงินมงคลอยู่ที่หน้าประตู ดูแล้วครึกครื้นยิ่งนัก
ขณะที่เย่หร่วนเดินเข้าจวน ก็เห็นเย่ซื่ออันปัดเป่าไอหมองหม่นในช่วงหลายวันก่อนจนหมดสิ้น ใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้ม
บ่าวไพร่ในจวนล้วนได้รับเงินรางวัลจากนางเซียวไม่น้อย เวลานี้ต่างก็มีสีหน้าชื่นมื่น เอ่ยคำเยินยอกับนางเซียว
“ดี! สมแล้วที่เป็นบุตรชายของข้าเย่ซื่ออัน!” เย่ซื่ออันสั่งให้คนไปเรียกคนตระกูลเย่ทุกคนมารวมตัวกันที่โถงรับรองกลาง
แม้แต่อนุเจียงและอนุฟางที่ไม่ได้ปรากฏตัวมาเนิ่นนานก็อยู่ในโถงด้วย
เย่หร่วนดึงเย่ฉีหนิงที่เพิ่งมาถึงโถงรับรองกลางก้าวขึ้นหน้าไปแสดงความยินดีกับเย่จือฝานพร้อมกัน