เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่เยียนเห็นท่าทางครุ่นคิดของจักรพรรดิซีหลิน จึงรีบคุกเข่าคลานเข้ามาข้างกายเย่หร่วน
“พี่สาว เทียบยานี้เป็นท่านที่จัดให้แก่น้าสะใภ้ เหตุใดพอใช้กับไทเฮากลับเกิดเรื่องขึ้นได้... อาการของไทเฮาในวันนี้ย่อมต้องเกิดจากสาเหตุอื่นเป็นแน่ มิใช่เพราะเทียบยานี้เกิดข้อผิดพลาดใช่หรือไม่!”
เย่หร่วนมองดูสภาพราวกับคนใกล้ตายที่กำลังดิ้นรนเฮือกสุดท้ายของเย่เยียน พลางถอนหายใจออกมาเบา ๆ
“น้องสาวหญิงสาม ข้าเองก็อยากบอกเจ้าว่ามิใช่เทียบยานั้นที่เกิดปัญหา ทว่าต่อหน้าฝ่าบาท ข้าจะกล้ากล่าวเท็จได้อย่างไร อีกทั้งเมื่อครู่ท่านลู่ ตุลาการสำนักหมอหลวงแห่งสำนักแพทย์หลวงก็ได้เข้าไปในห้องบรรทมของไทเฮาแล้ว เรื่องราวเหล่านี้เพียงเขาตรวจสอบดูก็กระจ่างแจ้ง แท้จริงแล้ว... ไม่อาจบ่ายเบี่ยงได้เลย!”
“เทียบยานั้นยามที่ข้าจัดให้น้าสะใภ้ในคราแรก ข้าก็เคยบอกแก่เจ้าแล้วว่า มีตัวยาบรรเทาปวดสำคัญอยู่ชนิดหนึ่ง แม้จะให้ผลชะงัดในการระงับความเจ็บปวดจากโรคลมปวดศีรษะ ทว่าสรรพสิ่งล้วนมีหยินหยางข่มกัน สิ่งใดมากเกินไปย่อมมิอาจบรรลุผลดี”