กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 243 ถึงค่ายทหาร
นี่เป็นครั้งแรกที่ลู่เยียนขี่ม้าไปกับผู้อื่น ช่วงแรกนางรู้สึกเกร็ง แต่เมื่อเริ่มคุ้นเคยก็ค่อย ๆ ผ่อนคลายลง แล้วหันไปชมทิวทัศน์รอบข้าง
เหลียวโจวหลังหิมะตกให้ความรู้สึกเงียบสงัดและเวิ้งว้าง รอบด้านล้วนเป็นหิมะสีขาว ความขาวโพลนสุดลูกหูลูกตาทำให้ลู่เยียนแยกไม่ออกว่าตนกำลังเคลื่อนไปข้างหน้าจริงหรือไม่
เสียงขององค์หญิงดังมาจากด้านหลัง “เจ้าหลับตาพักสักหน่อยก็ได้ อย่าเอาแต่จ้องหิมะ ประเดี๋ยวดวงตาจะบาดเจ็บเอา”