กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 239 อำเภอเหลียวหยาง
ลู่เยียนตัดสินใจไม่ตามองค์รัชทายาทไปค่ายทหาร ย่อมไม่ไปพักที่จวนว่าการด้วย ทั้งสามจึงเดินเรื่อย ๆ อยู่ในตัวเมืองอำเภอ หมายหาโรงเตี๊ยม 1 แห่ง
ตัวเมืองอำเภอเหลียวหยางทั้งเมืองให้ความรู้สึกมากที่สุดก็คือว่างเปล่า ต่างจากอำเภอฉงหมิง อำเภอฉงหมิงแห่งโยวโจวเคยรุ่งเรืองมาก่อน ภายหลังตกต่ำลง แต่ยังมีร่องรอยที่ราษฎรเคยอยู่อาศัย ส่วนอำเภอเหลียวหยางนั้นตั้งแต่ต้นจนจบมีคนอาศัยอยู่เพียงไม่กี่คน เมืองใหญ่โตเช่นนี้มีเพียงไม่กี่ครัวเรือน พ่อค้าก็มีเพียงไม่กี่ร้านที่จำเป็น ระยะระหว่างครัวเรือนห่างไกลกันมาก ทำให้อำเภอเหลียวหยางดูว่างเปล่าอย่างยิ่ง