กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 157 พูดคุยเรื่อยเปื่อย
หลิวชิงเหยียนไม่ค่อยยอมรับ “เจ้ารู้ได้อย่างไร”
ลู่เยียนหัวเราะหึ ๆ “รอให้ฉู่เทียนคั่วสอบได้จิ้นซื่อเข้าเมืองหลวงเป็นขุนนาง พาเจ้าไปเมืองหลวงแล้วเจ้าก็ดูเองก็แล้วกัน!”
ใบหน้าหลิวชิงเหยียนแดงขึ้นมาทันที
ผังหวยอวี้มองลู่เยียนอย่างกึ่งสงสัย “เขาหล่อถึงเพียงนี้จริงหรือ เหตุใดรู้สึกเหมือนเจ้าไม่แยแสเลยสักนิด”
ลู่เยียนงงงวย “เขาหล่อหรือไม่หล่อเกี่ยวอะไรกับข้า เหตุใดข้าต้องใส่ใจ”
หลิวชิงเหยียนก็ถาม “หล่อถึงเพียงนี้เจ้าก็ไม่ใจหวั่นไหวหรือ”
ลู่เยียน “ใจนิ่งดั่งน้ำนิ่ง ไม่มีระลอกคลื่นแม้แต่น้อย”
หลิวชิงเหยียนราวกับนึกอะไรได้ “ได้ยินท่านพ่อว่าท่านฉินผู้นี้ดูเหมือนให้ความสำคัญกับเจ้ามาก ก่อนหน้านี้เจ้ารู้จักเขาอยู่แล้วหรือ”