ตอนที่ 118 ชุมนุมบทกวี

ตอนที่ 118 ชุมนุมบทกวี

ในสวนเหมยล้วนปลูกเหมยเหมันต์ ในป่าเหมยเป็นผืน ๆ ต้นไม้แต่ละต้นล้วนออกดอกเล็ก ๆ สีเหลืองเต็มต้น

ลู่เยียนเคยเห็นแต่ดอกเหมยสีขาวกับสีแดงมาก่อน ไม่เคยเห็นพันธุ์นี้จริง ๆ ชั่วขณะหนึ่งจึงรู้สึกแปลกใหม่อยู่บ้าง

“ชอบหรือไม่” ลู่เซิ่งเอ่ย “ถ้าเจ้าชอบ พวกเราก็ปลูกสักผืนหนึ่งในคฤหาสน์ชนบทของเราได้”

ลู่เยียนหัวเราะเบา ๆ “เจ้าบ้าหรือไร คฤหาสน์ชนบทของเราอุณหภูมิเท่าใด ปลูกในนั้นดอกเหมยคงไม่มีเวลาได้บาน”

ลู่เซิ่งตบหน้าผากตัวเองครั้งหนึ่ง ลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท

“ไม่เป็นไร ข้าก็ไม่ได้ชอบมากนัก” ลู่เยียนปลอบ “ดูให้แปลกตาเสียหน่อยก็พอแล้ว ข้าไม่ค่อยสนใจสิ่งของที่เอาไปแลกเงินไม่ได้”