กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 115 หิมะตกแล้ว
เห็นลู่เซิ่งทำท่าหงุดหงิดอีกแล้ว ลู่เยียนรู้สึกลึก ๆ ว่าช่วงนี้ลู่เซิ่งกำเริบอาการบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ
นางคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ตัดสินใจว่าจะไม่บอกลู่เซิ่งเรื่องที่นายอำเภอจะไปงานชุมนุมบทกวี เพราะอย่างไรฝ่ายนั้นก็ไปดูลูกเขยในอนาคต พวกเขาหลายคนอย่าเด่นเกินไปจะดีกว่า
ลู่เยียนกำชับลู่เซิ่ง “ในงานชุมนุมบทกวีพวกเจ้าจงสำรวมหน่อยเถิด ปล่อยโอกาสออกหน้าให้ศิษย์พี่ฉู่ของเจ้าเสีย”
ลู่เซิ่งหรี่ตาลง “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าศิษย์พี่ฉู่จะไป?”
ลู่เยียนจ้องเขาสักพักโดยไม่มีสีหน้าอะไร “แม่นางหลิวบอกข้าน่ะสิ ไม่อย่างนั้นเล่า?”
ลู่เซิ่งกระแอมอย่างเก้อเขิน “รู้แล้ว”
ผ่านไปไม่กี่วัน พอตื่นขึ้นมาตอนเช้าก็พบว่าหิมะตกเสียแล้ว