กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 104 ไก่หม้อดิน
พวกเขาออกจากแปลงแตงมาได้ใกล้เที่ยงวันแล้ว ต่างก็หิวกันบ้าง
“หิวแล้ว เที่ยงวันนี้กินอะไรหรือ” ลู่เซิ่งเอ่ย
“พวกเราจับไก่สักตัวเถิด” โจวเหลียงว่า
ลู่เยียนพยักหน้า ครุ่นคิดครู่หนึ่งก็ตัดสินใจทำไก่หม้อดิน
นางรู้ว่าในนิยายส่วนใหญ่ ยามที่ตัวเอกทำอาหารกลางแจ้งมักเลือกทำไก่ขอทาน แต่ไก่ขอทานใช้เวลานานเกินไปจริง ๆ อย่างน้อยก็ต้องอบตุ๋นสองสามชั่วยาม ช่างสิ้นเปลืองเวลาเสียเหลือเกิน
ที่เลี้ยงไก่ของโจวเหลียงอยู่ไม่ไกลจากแปลงแตงนัก เป็นที่ดินล้อมรั้วผืนใหญ่ เลี้ยงไก่ไว้หลายสิบตัว วิ่งกันเต็มพื้น โจวเหลียงจับไก่หนุ่มตัวไม่ใหญ่ไม่เล็กออกมาหนึ่งตัว ดูแล้วคงไม่ถึง 3 จิน ลู่เยียนถือเข้าไปจัดการในห้องครัวโดยตรง