ตอนที่ 42 ข้าวตังข้าวฟ่าง

ตอนที่ 42 ข้าวตังข้าวฟ่าง

หลังลู่เยียนได้รับคำสั่งซื้อจากซ่งปั๋วเหวิน วันรุ่งขึ้นนางก็ออกไปซื้อเนื้อกับเครื่องปรุง กุนเชียง 50 เส้นต้องใช้เนื้อราว 17 จิน ลู่เยียนลงมือทำตลอดทั้งวัน กว่าจะนำกุนเชียงทั้งหมดออกตากจนเต็มลานบ้านได้ก็ล่วงเข้ายามค่ำแล้ว

บางครั้งลู่เยียนก็รู้สึกสับสนกับค่าของเงิน กุนเชียงเส้นละ 17 อีแปะ หลายคนยังเสียดายเงินจนไม่ยอมซื้อเพราะรู้สึกว่าราคาไม่ถูก ทว่าซ่งปั๋วเหวินสั่งไปถึง 50 เส้นเต็ม ๆ นางลงมือทำตลอดทั้งวัน รวมเงินทั้งหมดแล้วกลับยังไม่ถึง 1 ตำลึงเงินด้วยซ้ำหรือ?

ลู่เซิ่งเอ่ยว่า “เจ้าเป็นอะไรไป วันเดียวหาเงินได้ 1 ตำลึงเงินยังรู้สึกว่าน้อยอีกหรือ?”