ตอนที่ 22 เนื้อเสียบไม้ร้านลู่จี้

ตอนที่ 22 เนื้อเสียบไม้ร้านลู่จี้

ยังไม่ทันเลิกเรียน ติงโย่วก็เริ่มนั่งไม่ติดแล้ว บัณฑิตเหมียวเฉินที่นั่งโต๊ะข้าง ๆ เห็นท่าทางกระสับกระส่ายของเขา ก็รู้สึกแปลกประหลาดยิ่งนัก

ติงโย่วเป็นคนซื่อตรงและมีน้ำใจ ทำงานก็ค่อยเป็นค่อยไป ไม่เคยเห็นเขาเป็นเช่นนี้มาก่อน ราวกับก้นถูกไฟเผา

“เจ้าเป็นอะไรไปหรือ” เหมียวเฉินอดถามไม่ได้

ติงโย่วมองแสงแดดด้านนอกที่ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเหลืองหม่น ใจร้อนรน “ข้ารับปากว่าจะไปช่วยคนหลังเลิกเรียน เวลาก็ไม่น้อยแล้ว อย่าให้เสียการเลย”